Velinor

Velinor – nordyckie państwo powstałe w 787 roku czwartej ery, położone na dalekiej północy kontynentu, znane z surowego klimatu oraz izolacjonistycznej polityki wobec innych ludów. Na jego czele stoi król Harald, a stolicą państwa jest miasto Dol’Savik. Większość terytorium Velinoru przez około 80% roku pozostaje pokryta śniegiem i lodem.

**Geografia i izolacja

Velinor charakteryzuje się trudnym, arktycznym klimatem oraz rozległymi obszarami tundry i lodowych równin. Położenie geograficzne państwa znacząco utrudnia kontakt z innymi cywilizacjami. Jedyna znana droga prowadząca na południe wiedzie przez obszar znany jako Deadlands, uznawany za wyjątkowo niebezpieczny i trudny do przebycia.

Izolacja geograficzna wpłynęła na rozwój zamkniętej kultury oraz ograniczone relacje dyplomatyczne z innymi państwami.

**Warownia Voth’Dren

Choć państwo Velinor uformowało się dopiero w 787 roku IV Ery, warownia Voth’Dren jest od niego znacznie starsza — wzniesiono ją już w 334 roku IV Ery, na długo przed powstaniem królestwa. Twierdzę wraz z gniazdem strzeżonego w niej artefaktu o nieznanym pochodzeniu pozostawiły ludy północy sprzed Velinoru (zob. „teoria pradawnej cywilizacji”). Gdy zawiązało się państwo, jedynie odziedziczyło już stojącą twierdzę i uczyniło z niej północną strażnicę.

Artefakt ten został umieszczony w specjalnie przygotowanym gnieździe u podnóża wieży twierdzy. Według przekazów jego obecność chroniła północne ziemie Velinoru przed całkowitym zlodowaceniem, stabilizując klimat regionu i umożliwiając funkcjonowanie osad ludzkich.

**Kradzież artefaktu i skutki

W 94 roku Piątej Ery doszło do kradzieży artefaktu z warowni Voth’Dren. Okoliczności zdarzenia pozostają nieznane, a sprawców nie zidentyfikowano.

Po utracie artefaktu rozpoczął się stopniowy proces ochładzania klimatu Velinoru. Według kronik i relacji mieszkańców kraina zaczęła pogrążać się w narastającym mrozie, a kolejne regiony stopniowo ulegały zlodowaceniu. Współcześnie wydarzenie to uznawane jest za punkt zwrotny w historii państwa, zapoczątkowujący okres określany niekiedy mianem „lodowej nicości”.

**Kultura i demografia

Społeczeństwo Velinoru charakteryzuje się silnym przywiązaniem do tradycji przodków, kultu siły oraz umiejętności przetrwania w surowych warunkach klimatycznych. Kultura państwa opiera się na wartościach wspólnotowych, honorze rodowym oraz szacunku dla natury, szczególnie dla sił zimy i lodu, które uznawane są zarówno za zagrożenie, jak i element boskiego porządku świata. Popularne są rytuały związane z cyklem pór roku, polowaniami oraz wyprawami na skute lodem pustkowia. Rzemiosło, zwłaszcza kowalstwo, garbarstwo i tkactwo grubych tkanin zimowych, stanowi istotny element codziennego życia mieszkańców. Velinor jest państwem wielorasowym, jednak dominują w nim rasy przystosowane do życia w zimnym klimacie. Najliczniejszą grupę stanowią giantkin (olbrzymokrewni), którzy zamieszkują głównie północne i górzyste regiony kraju i tradycyjnie pełnią rolę wojowników oraz budowniczych. Istotną część populacji tworzą także dwarves (krasnoludy), znane z rozwiniętego rzemiosła oraz umiejętności budowy warowni i podziemnych kompleksów, oraz orcs (orkowie), którzy często żyją w klanach i zajmują się łowiectwem oraz ochroną szlaków handlowych.

Mniejsze, lecz zauważalne społeczności stanowią elves (elfy), zamieszkujące głównie zalesione doliny i obszary przygraniczne, a także halflings i goblins, którzy najczęściej zajmują się handlem, rzemiosłem oraz pracami pomocniczymi w większych osadach. Humans (ludzie) stanowią wyraźną mniejszość etniczną, zwykle wywodzącą się z migracji z południowych krain lub z nielicznych kontaktów handlowych przez Deadlands.

Szacunkowa struktura rasowa Velinoru przedstawia się następująco:

• Giantkin – ok. 34% populacji
• Dwarves – ok. 22% populacji
• Orcs – ok. 18% populacji
• Elves – ok. 9% populacji
• Goblins – ok. 7% populacji
• Halflings – ok. 7% populacji
• Humans – ok. 3% populacji

Zróżnicowanie rasowe, mimo ogólnej izolacji państwa, wynika z wielowiekowej historii migracji ludów północy oraz wspólnej potrzeby przetrwania w trudnych warunkach klimatycznych. W praktyce przynależność do klanu lub rodu często ma większe znaczenie społeczne niż sama rasa, a współpraca międzyrasowa jest uznawana za niezbędną dla utrzymania stabilności państwa.

Fauna

Lodowe pustkowia i skute jeziora Velinoru to łowisko groźnej fauny — ławice Zamite pod taflą i dorosłe Zamtriosy. Pełny wykaz: Bestiariusz.